De subleague van FC SJS bij het laatste Scorito spel, waarin de voorjaarsklassiekers centraal stonden, werd dit jaar gewonnen door René Hut. Hij won uiteindelijk met een voorsprong van maar liefst 634 punten. Hoe heeft dit zo kunnen gebeuren? Onze verslaggever pakte de fiets en ging bij hem langs om hem zijn prijs te overhandigen en te vragen of hij ook nog tips heeft voor ons gewone stervelingen.
Allereerst de belangrijkste vraag na zo’n prachtige overwinning; Wat ging er door je heen na de laatste etappe?
Ik was natuurlijk blij met mijn zege, maar niet uitbundig. De mooiste overwinningen zijn toch degene die zwaar bevochten zijn. Ik dacht dat ik in een subleague van de kaatsvereniging, plattelandsvrouwen of archeologen terecht was gekomen. Afgezien van mezelf kon ik weinigen betrappen op enige accurate wielerkennis…
Al voordat de renners richting de Ardennen gingen voor de heuvelklassiekers kon jou de overwinning eigenlijk al niet meer ontgaan. Hoe heb je die voorsprong zo uitgebouwd?
Terwijl de leden van FC SJS zitten te stoempen op de fiets, zichzelf het snot voor ogen rijden (al dan niet met het hol open), in een chasse patatte zitten, een jasje uitdoen, aan het elastiek hangen, zichzelf het ziekenhuis in katapulteren via een stuk prikkeldraad of zelfs het skoekeloen inrijden, houd ik me bezig met het volgen van de echte koers. Via de tv-verslagen, podcasts en geschreven artikelen over de mooie wielersport is een goed beeld te vormen van de krachtsverhoudingen binnen het peloton. Het maken van een (winnende) selectie is vervolgens vergelijkbaar met de wijze waarop Pogacar tegen een berg omhoog rijdt.
Nu de voorjaarsklassiekers verreden zijn staat de eerste grote ronde op het programma; de Giro. Hoe ga jij proberen ook hier weer het bovenste schavotje te bemachtigen?
Als de door mij zorgvuldig gekozen renners doen wat ze kunnen, hun stuur recht houden, geen sleutelbeenbreuken oplopen of last krijgen van acute obstipatie, komen de punten ongetwijfeld weer mijn kant oprollen. Mijn hoop is dat er ditmaal wat meer tegenstand zal zijn. Dat ik ditmaal echt het idee heb dat ik een subleague zit met met echte wielerkenners. Dus niet de sportievelingen die wekelijks hun eigen stalen ros oppoetsen om deze vervolgens te berijden, zich suf eten aan gelletjes (en gebak), iets willen doen aan hun stramme botten en bierbuik en elkaar beconcurreren in het aanscherpen van Strava-kommetjes. Nee, dan doel ik op de echte kerels die weten dat Roglic vroeger schansspringer was, die weten dat Merckx ooit eens is afgestapt op de Muur van Geraardsbergen en dat je bij wielerspellen à bloc moet gaan, aan de boom moet schudden en hopelijk niet de man met de hamer tegenkomt.
Heb jij nog tips voor andere deelnemers voor de komende Scorito spellen?
Ik wens al mijn tegenstanders veel plezier, wijsheid en succes. En vergeet niet: als alles klopt, als je er echt voor gaat, dan is er veel mogelijk. Vraag dat maar aan Wout van Aert.
Met sportieve groet,
De Kannibaal (René)
Doe jij dit keer ook mee? Klik dan hier voor onze Giro subleague: